یادم رفته بود ... نگاه آدمهایی رو که در حال معامله نیستن ... در حال عاشقی و دل دادن وتپیدننن 

نگاه آدمهایی که هنوز اونقدر سنی ندارن  ... که وقت کرده باشن  بین آدمهای ترسو و وامونده و رو دست خورده اونقدر وول بزنن ... تا از دوست داشتن و آرزوهای قشنگ کردن دل بکنن

نگاه آدمهایی که هر کلمه رو از صورت روبرویی با ولع میدزدن ... که یک وقت جا نمونه یک حرکت لب و یک لحظه از بودن طرف

 

Public Domain

Why does is seem like we owe so much explanation to one another?

Sometimes, when it comes to personal matters, a simple "cuz i said so" ... "cuz i felt like it" ... "cuz i like it this way" should do the job of shutting people up ... those who don't have the decency to be satisfied with such answers at least. 

and i am on the same boat sometimes, with people who need to work on their sense of decency, their understanding of what is strictly private and no explanation is owed for them. 

 

BACK

This is me ...

Im back ...

Why was I gone? 

 i learned a lot while i was gone ...  and the reason i am back is one of them. 

I have learned that consistency matters in life ... it does. 

and now i am here to stay ... to write ... consistently!

Nothing much has changed ... on the outside at least. 

Life is still smooth ... beautiful. 

My family? ... they are all well ... our lives are still going forward ... our ordinarily beautiful lives. 

Im here 

with a new haircut :)

خانه ام آتش گرفته ست، آتشی جانسوز

هر طرف می سوزد این آتش

پرده ها و فرشها را، تارشان با پود

من به هر سو می دوم گریان

در لهیبِ آتش پردود

وز میان خنده هایم، تلخ

و خروش گریه ام، ناشاد

از درونِ خسته ی سوزان

می کنم فریاد، ای فریاد، ای فریاد

خانه ام آتش گرفته ست، آتشی بی رحم

همچنان میسوزد این آتش

نقشهایی را که من بستم به خون دل

بر سر و چشمِ در و دیوار

در شب رسوای به ساحل

وای بر من، سوزد و سوزد

غنچه هایی راکه پروردم به دشواری

دردهان گودِ گلدانها

روزهای سخت بیماری

از فراز بامهاشان، شاد

دشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لب

بر منِ آتش به جان ناظر

در پناه این مشبک شب

من به هر سو می دوم، گریان ازین بیداد

میکنم فریاد، ای فریاد، ای فریاد

وای بر من، همچنان می سوزد این آتش

آنچه دارم یادگار و دفتر و دیوان

و آنچه دارد منظر و ایوان

من به دستان پر از تاول

این طرف را می کنم خاموش

وز لهیب آن روم از هوش

زآن دگر سو شعله برخیزد، به گردش دود

تا سحرگاهان، که میداند، که بودِ من شود نابود

خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر

صبح از من مانده بر جا مشتِ خاکستر

وای، آیا هیچ سر بر می کنند از خواب

مهربان همسایگانم از پی امداد؟

سوزدم این آتش بیدادگر بنیاد

می کنم فریاد، ای فریاد، ای فریاد

مهدی اخوان ثالث

Mr. Cheney, as far as decent people are concerned, you can go @#%$ yourself.

@#%$ing Spider Bites!!!!!

I don't exactly know what spiders like to munch on ... but it has to taste something like my left thigh does

Kant gave Newtonian physics dignity.

شاید لرزیدن من از شنیدنش بیخود بود ... ولی همش تو مغزمه ... حرفهام چه قدر تاثیر گذاره؟ ... حرفهای دیگران چه قدر رو من تاثیر گذاشته که بخوام نگرانِ تاثیر خودم روی کسی باشم؟

خیلی

بعضیهاش خیلی

خیلی وقته که از رو شکم به کسی چیز مهمی نمیگم که بخوام اینقدر به تاثیرش فکر کنم ، اما بازم! ... شاید اگر دقیقا میدونستم ... از حالاشم بیشتر فکر میکردم به کی چی میگم

تو که عزیزی بدون اگر چیزی گفتم با تمام وجود بهش اعتقاد داشتم

اگر گفتم که سهم تو بیشتر از اینه

اگر گفتم که حیفی ... که تمومش کن

باور کن که اعتقاد داشته و دارم

دوست ندارم ناراحتیت رو ببینم ... ولی میگذره ... باور کن که میگذره ... باور کن که سهمت خیلی بیشتر و قشنگ تر از این حرفهاس

  

you have GOT to be kidding me 

It has been two weeks now ...

I get this INTENSEEEE %$&#ing toothache right in between 12:30 and 1:30 am

Weird!

you wish

داشتم میرفتم طرف کلاسم ... نمیدونم چی شد یهو یاد این افتادم که یه مدت بچگیام آرزوم بود چوپون بشم

ده بیست تا بادکنک باد میکردم با هزار بدبختی ... بعد پیرهن گشاد بلند میپوشیدم ... یه چند تا روسریه گل من گلی یه جوری مدل این سریال های پیامبری و اینا که نشون میدادن این صحرا نشینا میبستن به کلشون میبستم به سرم ... یه دونه میله ی بلند پلاستیکی ام که نمی دونم از کجا پیدا شده بود میگرفتم دستم ... راه میافتادم تو خونه ... به هی آروم با این چوب دستیه میزدم به این گوسفندا که را برن ... بعد پیچ راهرو رو اشتباه نپیچن برن تو اتاقا که درشون بازه ... بعد میرفتم میرسیدم به سالن مثلا بعد بالای پشتیه مبل میشستم ... مثلا استراحت کنم رو تپه ... بعد با گوسفندام حرف میزدم ... آخه من کسی رو نداشتم دیگه میدونین؟ ... یه چوپون تنها بودم واسه خودم ... بعد هی ام یکیشون مثلا گم میشد ... من و بقیه دنبالش میگشتیم ... خلاصه بساطی بود

چه قدر مخم کار میکرده تو جغلگی ... خیلی خداس چوپون شدن

کاش میشد

شاید بشه

میشه؟

 

"Anyone who says Sunshine brings happiness has never danced in the Rain"

Unknown Source

My Tree-climbing Assassin Monkey brother (Age=28)

dude ... me wan tell you a secrot

What?

I know whats wrong wiff me now

What's wrong with you?

Dere is a person in my tummy ... and he got a candol! 

Is that why you have a fever? 

yesss ... and den he moves de candol around ... and kicks my tummy and estuff

Well, maybe he wants to get out!

You tink so?

Yeah, I think so ... so I guess you have to throw up!

trow up? like woooosh everyting out of my tummy?

yeah, exactly!

But I have so much Chocccclot in derrrrr ... me likeeee choccclottttt

Well ... he is gonna keep kicking and burning your tummy

Oh yeah???? Me is tree-climbing assassin monkey ... me gon kill him ... me no put up wiff noting ... me ... (and it goes on)

Ok ... that can work too

Homeboy Industry "Homeboy Review" Poetry Book

My reflection is a rejection.

So many feelings I just need one selection. 

One election

to know if I'm in the right section.

I'm lost; it's like if my whole life paused.

To understand my cause, and believing anybody moves their jaw

it's like you making me believe in Santa Claus.

All my expression fall and there's a big dark wall. 

I'm trapped in a circle of laws, when is this going to unpause?

To move forward and not putting anyone slower

and I'm not high or drunk. I'm sober. 

The inside of me is a mystery like a four-leaf clover

and if I let things go wild in my head then its over

I become what you have named me.

so did you save me or did you slave me?

Abel "Mousey" Garcia

I got a trainerrrrrr ... yeayyyyyy ... finally .... (and damnnnn, why the @#%$ is it so expensive????)

چرا اینجوری نگاش میکنی؟ پلک بزن حداقل

خوب آخه وقتی مردم اینجوری میان تو خیابون چه توقعی داری؟

چه جوری اومده تو خیابون بدبخت؟؟؟ لباس پوشیده دیگه پسرِ مردم

Not in my mind he is not!

پیدات کردم بعد از ۲ سال 

بیا ... شانسِ امروزِ منم "تو" بودی

دلم برات تنگ شده بود زن

میبینی توله جان؟ ... ۱۶ سالگی هم حتی به اندازه ی کافی زود نبود واسه به هم چسب خوردن ... باید بعد از همون بمب بارونی که سرش جفتِ کیسه آبها پاره شد میچسبیدیم ... وای که من چه موجوده از خود متشکره ... سختِ ... بی احساسِ ... غیر قابل تحملی بودم امروز اگه تو نبودی زن

 

Utilitarianism

To those who think disagreeing with all traditional Moral values (individual or universal) is going to make them look cool and hip ... to those who feel they constantly (and often blindly) need to to insist on standing for the DARKer side of moral judgments and discussions, like annoying teenage goths, with no well thought justifications for their stance ... and who mistakingly believe that Utilitarianism stands there with them ... 

You people all dismiss Altruism without thinking twice about it ... (granted that I stand there with you on this one, but that's besides the point) ... next time you want to talk about Utilitarianism (at least Mill's version of it and not Bentham's) just because you have heard many people in our time disagree with it ... and given your way of thinking it should be COOL and Dark enough ... think again ...

Here is a piece of bitter reading for you to chew on ...

"... as between his own happiness and that of others, utilitarianism requires him to be as strictly impartial as a disinterested and benevolent spectator. In the golden rule of Jesus of Nazareth, we read the complete spirit of the ethics of utility. "To do as you would be done by," and "to love your neighbor as yourself," constitute the ideal perfection of utilitarian morality. As the means of making the nearest approach to this ideal, utility would enjoin, first, that laws and social arrangements should place the happiness or (as, speaking practically, it maybe called) the interest of every individual as nearly as possible in harmony with interest of the whole; and, secondly, that education and opinion which have so vast a power over human character, should so use that power to establish in the mind of every individual an indissoluble association between his own happiness and the good of the whole, especially between his own happiness and the practice of such modes of conduct, negative and positive, as regard for the universal happiness prescribes; so that not only he may be unable to conceive the possibility of happiness to himself, consistently with conduct opposed to the general good, but also that a direct impulse to promote the general good may be in every individual one of the habitual motives of action, and the sentiments connected therewith may fill a large and prominent place in every human being's sentient existence". 

"Though it is only in a very imperfect state of the world's arrangements that anyone can best serve the happiness of others by the absolute sacrifice of his own, yet, so long as the world is in that imperfect state, I fully acknowledge that the readiness to make such a sacrifice is the highest virtue which can be found in man".

Both from Utilitarianism Chapter 2

So next time you want to get on someone's nerve by acting all dark and immoral and MODERN and cool ... know this ... the system of calculating Utility to make moral decisions fits your (or even mine) individualistic and goth-like character insofar as you are talking about individual decision making. Utilitarianism was NOT meant by these great philosophers (Mill, Bentham, Sidgwick) to be used for solving personal dilemmas ... it is meant to be a social, economic, and political system ... and used in that way, it is not going to be as selfish individual-friendly as you might think ... in Utilitarianism the entire society is treated as ONE ... you, and your little individuality counts only as a unit ... get it? ... you are in the calculations, but only as a unit! ... and PLEASEEEEEE ... refrain from getting on my nerves with your failure to get your facts straight! ... thanks.

بابا در حال کادو باز کردن

اولا که بابا جون شد ۵۸ سالش ... اما روح یک پسر بچه ی ۹ ساله تو بدنش وول وول میزنه

نشسته با یک ذوق و شوقی که از چشماش داره میپاشه بیرون کادوهاشو که چیده دورش باز میکنه

هر کدومو میخواد باز کنه خودش با یک ذوقتی میگه "دادا دادا داممممممممممممممممممممم" ... حالا از اینها گذشته ... یکی رو باز کرد توش یه پیرهن مردونه ی بنفش کمرنگ بود ... یهو داد زد گفت واییییییییییی عجب رنگییییییی ... مامانم گفت سایزش بزرگه بذارش برم عوض کنم ... رنگشم خوب نیست تازه

بابام پیرهنو گرفت دور از دست مامانم گفت "نهههههههههههه من دقیقا همینوووووووووو میخوام!!!!!!!! ببین اصلا من شلوار بنفشم دارم باهاش مچه" ... مامانام چشاش گرد شد گفت ... تو شلواره بنفشششششششش داری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بابام هم گفت: آره خودت برام خریدی ا... جان

قیافه ی ا... جان رو باید میدیدین ... یهو داد زد ... منننننننننننننن برای تووووووووووووو شلواره بنفشششششششش خریدم؟؟؟؟؟؟ من به گور خودم خندیدم اگر برای تو شلوار بنفش خریدم!!!!!!! (مامان من کلا از جنگولک بازی و لباس رنگ جنگولک که بابام عاشقشه بدش میاد ... تا یه حدی راه میاد واسش لباس رنگی میگیره ولی دیگه شلوار بنفش مثل فحش بود واسش رسما) ... بابامم کم نمیاره که گفت ... آره عزیزم الان میارم ببینی ... مامان از اون ور میگه ... برو بیار اگه بنفش بود من دستمو قطع میکنم ... شلوارو آورده خیلی ملتمس به من میگه ... بدون اینکه تحت تاثیر حرفهای مامانت قرار بگیری بگو این شلوا چه رنگیه! ... من چیزی حدود ۲ دقیقه ی تمام زل زدم به شلواره ... و به اجدادم خاکستری بود

ببین یعنی شک نکن از همه ی ما بیشتر عمر میکنی ها! ... تولدت مبارک

Self-DiSrespect is LETHAL!

I rescued a MOTH the other day ... and yeah ... I am proud of myself ... if you knew how much it jiggled around on me ... and how much courage it took to catch it and deal with the jiggling wings ... you would be proud too :D ... or maybe not ... who cares! ... Im sure he went home and told his friends all about my bravery and what a fantastic Hero I am ... and they are all probably at the moth-village meeting right now ... deciding where to put the sculpture they made of me :D

آقای محترمِ "امیر" که مثلا خیلی الان بچه باحالی و تهِ طاغوتی ای و سرور و سالارِ همه ی ایرانیای فسیلِ این شهری و اینا

برادر من خجالت نمی کشی یه بیل بورد میزنی به چه عظمت  وسط لس آنجلس "تاج"  سلطنت حاج آقا آریامهرِ خدا بیامرز و میندازی روش ... بعدم مینویسی عیدتون مبارک ؟ ...  بابا فک و فامیل خود بنده خداشم دیگه ول کردن موضوع رو ... وا بده دیگه برادره من

بعدم خیلی غلطِ زیادی کردی شما گفتی سال دیگه میخوای تعداد بیل بورد ها رو زیاد کنی ... مردمِ سالم شهر که باید چشمشون بیافته به این مزخرفات تو چه گناهی کردن ... حالا شما این کارو بکن سال دیگه ... بعد اگه اومدن رو همه ی بیل بورد هات بزرگ و خوانا نوشتن ... خمینی خمینی قلب ما بانده فرودگاه توست گریه نکنی ها!... والله به خدا!!!!!!! .... عزیز من ربطی اصلا به حزب الله و خمینی وجمهوری اسلامی نداره که ... فقط میخوایم بگیم که

Guess what?

its Gone and Passed and Finished  ... GET THE FUCKKKK OVER IT!!!!!!!

For the 2 Loves of my life

یادته ۸ سال پیش که تازه همو پیدا کرده بودیم عمو شاهپور گفت ... شماها مگه چه قدر میتونین با هم حرف داشته باشین؟؟؟ ۱ ثانیه ساکت نمیشین ... ۲۴ ساعته دارین با هم حرف میزنین ... تموم نمیشه؟؟؟؟؟

فکر کنم به امید اینکه ما یه روز ساکت بشینیم سر جامون حرف نزنیم پیر شد دیگه بنده خدا

آخرشم نفهمید ما راجع به چی حرف میزنیم که هیچ وقت هِر هِر کِر کِر تِر تِر مون بند نمیاد ... البته چشمش کور ... همینه که هست ... از این به بعدم همین برنامس

 

میگن ... صلاح مملکت خویش خسروان دانند

حالا اگه خسرو مغزشو خر گاز گرفته بود ... اونوقت  تکلیف چیه؟

شهری که زیر درختان سدر مرد

این آقا برای ۵۹۴ صفحه رسما ما رو گذاشت سره کار

آخرشم با فحش و فضاحت کتاب رو بستیم

درد بگیری مرد

نه که خوب نبوده باشه ... بوده

منتها سلسله اعصاب ما رو به فاک داد

و 

آخرشم ... زِکی

در ضمن برادر من هر چیزی حدی داره ... صفحه ی ۲۰ فهمیدیم "پوزخند" کلمه ی مورد علاقته ... دیگه تا ۵۹۴ باید یک بند میگفتی؟

تو رم گند بگیرن که کتابو دادی دسته من میگی بهترین کتابیه که تو زندگیت خوندی

اه ... اه ... اه

 

بیا و خر شو یه ذره رفیق نا باب باش زن

همیشه همین بوده

به زندگی خودمون که میرسه

فرق میکنه

اگر ممّد جواد میدونست که اون داره در به در دنبالش میگرده و واسشم مهم نیست که چه قدر جواده و قراره یه روزی ۲ سال بره کالج که مکانیک شه و بجای ماشین موتور داره و بچه ی تهِ شهره و ... که از خوشی پس میافتاد که

اون موقع که مثل اسب ورزش میکردی ... فکرشو میکردی یه همچین جاهایی هم ماهیچه داشته باشی؟

I'm betting all my money on hell not existing 

Cuz if it Does ... im Fucked!

آقای بابا

بابا- خانومِ "ش" یه لحظه بیا ببین من چه گلهایی چیدم از تو حیاط برای مامانت ... یک ذره هم قدر منو نمیدونه

من- الان میام دارم درس میخونم

بابا-الان میام یعنی داری منو دک میکنی دیگه ... یعنی نمیای

من- برادرِ من میگم میام دیگه ... یه ۵ دقیقه صبر کن

بابا- برادرِ من؟ (یک جوره خدایی ادای منو در میاره ) ... آها ... برادرِ من (ایندفعه خیلی متفکر) ... البته شما حق داری بگی برادرِ من

من اینجا فکر کردم که ای داد الان میخواد ۲۰ دقیقه تمام واسه من لکچر بده که ... آره ... حق داری ... اصلا من حقمه با من اینجوری حرف بزنین و اینا

بابا- (ایندفعه مدل همچین جیگری ...مثل وقتایی که داره ادای مامانم و در میاره) ... آخه میدونی من خودمم تو آینه خودمو نگاه میکنم باورم نمیشه دو تا بچه ی هزار ماشالا سنه شماها دارم ... من جای داداشتونم دیگه در اصل میدونی؟

مامان از اون سر خونه داد میزنه - آها باشه ... یه دسته گل هم واسه خودت بفرست

من- آره دیگه لباسهای رنگی همچین جیگری هم که میپوشی ... ورزشکارم هستی

بابا- خانوم من دلم ۲۰ سالشه میدونی؟  من اصلا به همکارا میگم بچه ی ۱۹ ساله و ۲۳ ساله دارم کسی باورش نمیشه ... والله به خدا

من- ۱۹ ساله کیه؟؟؟؟؟ کدوم بچه ... بابا جون حالت خوبه؟  ... بچه ۲۳ و ۲۷ ساله داری

بابا- اونا که نمیدونن ... من هر کی میپرسه همیشه میگم دخترم ۱۹ سالشه پسرم ۲۳ 

مامان باز از اون سره خونه- خیلو خوب بیا برو اینقدر از افتخاراتت واسه بچه هات نگو

اینا رو گفتم واسه تو که به قول خودت تو تیم عمو "م" گل میزنی

Niccolo Machiavelli

Although I believe that his doctrine in "The Prince" is immoral, I find it important to understand Machiavelli's circumstances before reading his work and more importantly before judging the moral value of his ideas. It is important to understand the goal he has had in mind for writing "The Prince" and the spirit of the political field of his time. 

Aside from moral evaluations, I find him an amazing writer. If not because "The Prince" is found the single most important book ever written on Politics, read it because it in fun, well written and greatly amusing. 

The lines I have selected from this book are not by any means a proper representative of the spirit of the book, nor that of Machiavelli's views on politics. 

"Principality is caused either by the people or by the great, according to which of these sides has the opportunity for it ... one cannot satisfy the great with decency and without injury to others, but one can satisfy the people; for the end of the people is more decent than that of the great, since the great want to oppress and the people want not to be oppressed."

Machiavelli, "The Prince"

Chapter 9: Of the Civil Principality

در مورد نوشته ی قبلی

یعنی سرعت عکس العمل آقای "امدادِ یاهو" صلوات محمدی پسند داره ها

ولی خوب به هر حال ما هرچی که آقای امداد رسان گفته بود کردیم

نشد که نشد

حالا دوباره ایمیل زدیم که به داد برسن

یاهو

یاهو مسنجر یعنی با اره برقی داره میره که بره رو مغز من

من نمیدونم این چه پدر کشتگی ای ... کینه ی مادری ای چیزی با من داره

هر چند وقت یه بار میاد گند میزنه به آی دی های من میره

الان من لاگ این که میکنم آفلاین هام میاد، ملت پی ام بدن هم میاد منتها من فرندز لیستمو نمیتونم ببینم

یعنی یک جوری برخورد میکنه که انگار هنوز داره سعی میکنه لاگ این شه 

خاک بر سر

بعد منم مدل اینا که کسی فحششون میده زنگ میزنن نیروی انتظامی

رفتم به مقامات مربوطه ی یاهو ایمیل زدم ... کلی ناله و اینا بعدم کلی التماس دعا که بیاین این گند رو واسه ما دستمال بکشین ما به کار و زندگیمون برسیم تو رو ابوالفضل

حالا همچین ماجرای خاصی ام نیست تو اون مسنجره کوفتی ولی اصلا حالم خرابه اینجوری جان شما

احساس میکنم خدایی نکرده تلفنم مثلا دستم نیست

دیگه از من وضعِ -مغز-خراب تر که نداریم

حتی منم معتقدم دلی که تنگ نشه به لعنت خدا ام نمی ارزه

شعور نداره که

میشه دیگه

I am born of black color

Descendant of slaves, 

Who worked and cried so I can see better days

Who fought and ran

So I can be free to see better days.

Better days are here, so they say

So why am I still working, running, fighting and crying?

For my better days?

Or is it so my descendants can know of the work I'm putting in

For their better days?

-Angela Jobe

برای دریا

تو را نادیدنِ ما غم نباشد

که در خیلت به از ما کم نباشد

 

اون جاده کجاست که هر شب به خواب من میاد نایی؟

اون پیچ و خم به کجا میرسه؟ 

اون پیرمرد از من چی میخواد؟ ... تو اون کلبه به من چای میده و نگاهی میکنه که هر شبش قصه ایه

این زندگی اون زندگی نیست ... قرار ما همین بود ... نبود؟ ... سراغ از ما بنا نبود بگیرن ... تو بگو ... چی جا گذاشتم اونجا نایی؟

 میدونم که تو هم توی اون کوهی ... میدونم

قراره من این نبود که برگردم ... قرار به رفتن بود نایی

پیرمرد زبون باز نمیکنه 

نمیکنه

نمیکنه

نکنه اون پیرمردِ مرده تویی نایی

Chocolatier

I saw an ad somewhere today. I think it was on my yahoo page when I was checking my email. It said "Find YOUR Version of Happiness Today." I did not check to see what the ad was for, because I do not believe that happiness can be sold or found by a company that is running an ad for it. But there is something about this sentence that I like very much and I believe in very much. Even if someone found happiness and was able to mass produce it and put it in beautiful little bottles and sell it, it would not work. It would not work for other people because as different as we all are from one another, what makes each of us purely and genuinely happy is different. Maybe the difference does not alter the essence, but just like chocolate, happiness does come in different forms and flavors and wrapping and mixed with milk, or nuts, or raisins, or crackers. Chocolate is chocolate all the same. But all of you chocolate lovers know how different they all are, right? This is why those who are happy and want to make their miserable friends happy too, usually fail miserably. They would not fail, I believe, if instead of force-feeding their own happiness chocolate recipe they would settle for just saying how they came up with it. They tried different mixtures. They tasted them all. They tried to get in touch with their taste buds, and ... so on. This is why we cannot expect our loved ones to just accept our happy-chocolate and live happily ever after with it. This is why we each have to try different things to add to our chocolates and taste them all and throw up on some of them and like some of them and work our ways toward finding our glorious, taste buds rocking, happiness injecting, perfectly wrapped chocolate recipe. All I am trying to say is that if none of the ones you have already tasted is the one you are looking for, don't be sad. You are different. As long as you do not need to add other people's body parts to your recipe (harm principle 101) its OK. Explore. Experiment. Be a little existential son of a gun and find your damn version of happiness. Define it. Make it. Find it. AND THEN. Cherish it. Taste it. Love it. live with it. Ummmmmmm ... sweeeeeet taste of your chocolate. YOUR chocolate :)

Tedson

Teddy

I am angry and I am pissed.
Some say: "that which does not kill me will only make me stronger." I do not believe in this crap. Many many things can happen in life that will not kill you, but will leave you fucked, damaged beyond repair and messed up passed the point of sanity. Thats the reality of this life. That which does not kill you will make you numb. Thats it. Numb. It will make you build a cave, piece by piece, rock by rock. It will make you dig a hole. A dark and lonely hole. It will make you find a place to run away from life. Stronger is the wrong word. Stronger is the wrong word.
I am angry and I am pissed.
Life is not going to stop. Not for me, and not for you. Life is not going to stop being a bitch. At some point we think that maybe money can solve things. Money has power in this shit hole, I give you that. But there is this messed up thing about life that we cannot ignore. There are no guaranties in life. There are no fucking guarantees that can be bought. There is no guarantee that you will not see your child die in front of your eyes. There is no guarantee that you are not going to find the love of your life in bed with another person. No matter how much you try. No matter how alert of a watch dog you become. No matter how secure of a prison you build, you cannot fit all of life with all of its people and all of its possibilities in it.
I am angry and I am pissed.
This is the life that fucks people up to the point that they choose death. This is the life that fucks people up to the point that they rather take their chances with the darkness, with the emptiness that is purely unknown. I understand those who fuck themselves every day with dope and liquor and crack and cocaine and glue and PCP and meth and heroin, and every other freaking thing that they can find. They take as much as they can, whenever they can to keep their heads from spinning. To find a dark empty space in which they can disconnect themselves from this life, from this painfully powerful monster that bullies them every single fucking day. But that is not they way ... for one reason.
Dignity and self respect are the most important things that a person can be robbed of. Dignity and Self respect. And those are exactly the things that getting fucked up with drugs and alcohol will take away from you. Life will not stop being a bitch when you get fucked up. You know that, and I know that. Time does not stop. You know that, and I know that. If anything it is going to get more and more miserable. It is going to get more and more intolerable. All the eyes that watch you are going to shoot pity and disappointment at you. You will go down. Low, low, low, to the point of shitting your pants without noticing. I know, sometimes you wanna fuck you body and fuck you mind until you die. Die. Die. Fucking die. To end everything. To end the heartache and the pitiful looks, and the misery, and the disappointment. But death is not the answer. It is not the fucking answer. I wish it was.
There are no guarantees in life and there are no guarantees in death. There is no guarantee that you are not going to be reborn as a dog. There is no guarantee that you are not going to be tortured endlessly by a miserable and angry god. There is no guarantee that it is going to feel any better. There are no fucking guarantees. If you are willing to take your chances with something that you know absolutely nothing about, I think you would have a better chance investing that energy in this fucking world where at least you know a little about the rules and the game and the enemy.
I am angry and I am pissed.
You are the only one you've got in this life. You are the only savior you have. You are the only hand you can count on to pull you out of your misery.
As he said: Life is hard kid, but you gotta be harder.
Yeah life is fucking hard. And people are fucking messed up. And you go on telling yourself that this is the last heartache and the last disaster and the last disappointment and you end up being a lier. Life will do its job. It will do its best to fuck you over. You've got you and nothing else. You gotta try your best and be the best you can, and heal your wounds the only way you know how and stand tall. Stand fucking tall and apologize to no one for the way you live your life. You gotta be a fucking man about how you live your life. Do your best and be proud of your best.
I am angry and I am pissed.
Life is not a childish game you can win with childish tricks. You cannot make the pain go away by blaming everyone and everything. You cannot make things better by letting others tell you how to live your fucking life. You cannot make things better by pointing fingers at god and fate and destiny whenever things go wrong. Grow up. Be a man. Be a fucking man. And you cannot make the pain go away by hating every living thing around you. You gotta try hard and laugh hard an love even harder. The attachments you make with other living things are what will make you stay alive. The love you keep in your heart is going to make you keep going when you hit rock bottom, when you are holding on to your sanity by a thread.
I am angry and I am pissed.
I am going to lose something precious again. I am going to let go of someone I love again. My heart is going to get shattered again. I am going to feel miserable again. Because life is a motherfucking whore. Because life stops for no one, feels sorry for nor one and gives a break to no one. I am going to miss you. I am going to go crazy remembering you. Something is going to pierce my heart every time I think about you. I am going to cry my eyes out missing you. But I will not forget you. Maybe some day, when I am fucked beyond repair, and messed up passed the point of sanity, your memory will help me hold on to whatever is left of me. 

Maybe ...

I love you

I want the best life for you

I love you

I want the best family for you

I want you to become a strong and confident savior

I love you

I will miss you

I will fucking miss you

I will miss you

I will miss you

I will miss you

I feel nauseated. My stomach is like a sponge and someone is holding it in his hands. He keeps squeezing it, and then releases it. Squeeze. Release. Squeeze. I think about my head. Release. It is spinning slowly. Squeeze. Some of my Stomach's acid is coming up. Release. It comes up. It burns my throat. Squeeze. I hold my breath and slowly send it back down. Release. I feel like something bad is going to happen. I feel it, in my stomach, in my head. I can't feel what I am feeling. Squeeze. I don't wanna feel what I'm feeling. Release ... 

James Frey

The Young Man came to the Old Man seeking counsel.

I broke something, Old Man.

How Badly is it broken?

It's in a million little pieces.

I'm afraid I can't help you.

Why?

There's nothing you can do.

Why?

It can't be fixed.

Why?

It's broken beyond repair. It's in a million little pieces.

-----------------------------

I am alone. Alone here and alone in the world. Alone in my heart and alone in my mind. Alone everywhere, all the time, for as long as I can remember. Alone with my family, alone with my friends, alone in a room full of people. Alone when I wake, alone through each awful day, alone when I finally meet the blackness. I am alone in my horror. Alone in my horror. 

I don't want to be alone. I have never wanted to be alone. I fucking hate it. I hate that I have no one to talk to, I hate that I have no one to call, I hate that I have no one to hold my hand, hug me, tell me that everything is going to be all right. I hate that I have no one to share my hopes and dreams with, I hate that I no longer have any hopes or dreams, I have that I have no one to tell me to hold on, that I can find them again. I hate that when I scream, and I scream bloody murder, that I am screaming into emptiness. I hate that there is no one to hear my scream and that there is no one to help me learn how to stop screaming. I hate that what I have turned to in my loneliness lives in a pipe or a bottle. I hate that what I have turned to in my loneliness is killing me, has already killed me, or will kill me soon. I hate that I will die alone. I will die alone in my horror. 

James Frey

------------------------------

It scares me that I understand you. It scares me that I can feel your pain. It bothers me that I do not see you as someone who lives in a different world and who has nothing to do with me. I have loved people like you. I have hugged and kissed people like you when they could not sleep at night, when they kept rocking in a chair, hopeless, mindless, scared, scared of the wall, scared of the sound of the rocking chair. I wish I could think that I can never be that person. I wish I could look at those people and feel no connection. But I can't. I have believed that deep down, under all the smoke, behind the curtain of pipes and bottles, sits  a little child, scared, lonely, abused, beaten. I know that what you described did not really happen to YOU, but I understand why you understand it. I know how you can be sober and addicted, drunk, fucked, gone. Some people are just time bombs, ticking, and ticking, and ticking. Silently. 

tick

tick

tick

tick

tick

مطرود

بخونید

A terrible little thought!

Maybe some people actually don't deserve Happiness!

Does this send a cold chill up your spine?

It should

من که میدونم اینها همه از زرنگ بازیته. این خود به خریت زدنها ... این نقش نفهم رو بازی کردن ها. حالا که اینقدر پست و کوچیکی که میخوای با این مثلا تیز بازی هات از بین حرف های ساده ی من فحش و طعنه در بیاری که شر به پا کنی، بذار یه چیزی رو بهت بگم بدبخت. من اگه بخوام بمیری، با شوخی وطعنه بین حرفهام نمیگم ... تو گربه تر از ین حرفهایی که از نیش حرفهای کسی جون بدی ... بی غیرت تر از اون که  شب بخوابی دیگه بلند نشی. پس فقط این رو بگم که یادت باشه. من اگر بخوام بمیری، میکشمت. به همین سادگی. میکشمت. من دست به دامن تقدیر نمیشم عمو. من وانمیستم ببینم کی جون میدی. به روزگار اعتباری نیست. میکشمت، خلاص. اینو گفتم، که خودتو خسته نکنی از بین حرفهای من منظور در بیاری. حالا دیگه راحت باش، قرار باشه آرزوی مرگت رو بکنم، دیگه نیستی که ترسش به تنت بشینه، قول میدم

 

نامرد

نامرد از یه جایی اومده دیگه. از جای خوبی هم

قبول کنین یه سری سلاح های خانمان بر انداز هست که ما زنها ازش استفاده میکنیم. سلاح هایی که واقعا بیرون کشیدنشون "نامردیه". من که میدونم داری باهاش چه میکنی، من که میدونم ماها بلدیم سر بزنگاه اشک بریزیم و صدامون رو همچین با مهارت بلرزونیم که مو به تن طرف راست شه که ای وای، چه کردی تو با من!!!! منه زمین خورده، منه ظریف و حساس! جمش کن خواهِر من. واسه ما دیگه قمه ی زنونه نکش. من بابا و شوهر و داداشت نیستم همشیره. با من باید مردونه حرف بزنی، مردونه بجنگی. این حرفها رو مردها بهت بزنن بهت بر می خوره و صداتو میکشی رو سرت که من قرار نیست مرد باشم و من زنم و از این جنگولک بازیها. قبول. ولی من مرد نیستم. زنم. میتونم، میگم. بحث ماها با هم حسابش از مردها جداس. من از عذاب وجدان دادن هات، از قوی ترین سلاحت، بند دلم پاره نمیشه خانوم. با من، مرد باش، شیر باش، هر چی که میخوای اسمش رو بذاری. گربه ی مریض رو بذار واسه بعد، واسه جایی که حنات هنوز رنگ داره. محکم حرف بزن. با منطق. با دلیل. نوحه نخون که واسه زندگیه پر زجر وفداکاری و مظلومیتت اشک بریزن و غلاف کنن. "نامرد" نباش همشیره ... درست بجنگ. به "ضعیفه" بیشتر از این معنی نده خواهر من

وقتی پنجشنبه عصر برگشتم خونه و در رو باز کردم، سینا پشت در بود، تو هم تو بغلش بودی. من از خوشحالی گریم گرفت. بغلت کردم. نازت کردم تا نفس هات آروم شد. یک ماه و نیمته اما بزرگی. ۱۸ پند وزنته. قراره وقتی مثل مامان و بابات بزرگ شدی ۱۷۰-۲۰۰ پند بشی. نرمی!!! خیلی خیلی زیاد. مثل یه بغل پنبه. امروزم که هر کس نازت میکرد میگفت مثل خرگوش نرمی. همش یاد مامان بودم که تعریف میکرد سینا که بچه بوده وقتی میبردتش بیرون همه نازش میکردن و دورش جمع میشدن از بس که این بچه ناز و کپل و خوش اخلاق بوده. چه زود همه عاشقت میشن جونور. به منم یه شباهت هایی داری تازه . هم نرمی هم رفتی دماغتو با پاچه ی شلوار حوا پاک کردی. دوست دارم جوجه. با اینکه به قول هومن قراره اونقدر بزرگ بشی که چوکای ۵۰ پندیه هومن اینارام بزنی و شایدم ۲ تایی دست به یکی کنین همه ی ماهارو بخورین بعد بشینین بالا سر استخون هامون گپ بزنین. کلی هم شخصیت داری، با اینکه از جیش داشتی میمردی تو ماشین رو پای حوا جیش نکردی فقط ناله کردی تا برسیم خونه بعد تا از ماشین پیاده شدی جیش کردی. خیلی کار خوبی کردی بچم، چون آدم اگه میخواد یک عمر با یکی فامیل باشه بده که دفعه ی اول بشاشه روش. قربونت برم، خوش اومدی. دعا کن زودتر ماها یک اسم خوشگل برات پیدا کنیم. اینقدر شبها نشینیم دور هم سر اسم چونه بزنیم چرت تو رو پاره کنیم

 

میخوام که زنگ بزنم اما نمیشه. هر چه قدر که موضوع مهم تر باشه بیشتر شبیه مشق و تکلیفِ شب میشه. کی از مشق خوشش میاد که من دومیش باشم؟ کلاس خانوم ربیعی سحر گفت: همشون ننویس دیوونه اونجوری ۱۰۰ سال طول میکشه. وسطهاشو جا بنداز.  به تو، به اون، به اون یکی. میخوام. هر چه قدرم که میخوام و یاد خودم میندازم بدتر میشه که بهتر نمیشه. میگن باید زور بالا سر آدم باشه تا کار انجام شه. شاید چرت میگن. مثل لبخند زدن تو روی بعضی آدمها. با سیخ خیلی کارا درست نشده. خوب تئوری ایراد داره

get your facts straight !

Tomato is NOT a VEGETABLE 

its a FRUIT !!!

با شاخ بازیِ شما هم سبزیجات نمیشه

خودتو نکش، با منم کل کلِ بیخود نکن

Pope Benedict XVI

Pope is the biggest GANGSTER on the face of the earth

People get fucked, gang banged out of their freedom and rights 

in the name of his majesty

Pope, the man of GOD, 

whose prayers are sure to cure all ill

 the sole leader of the church of  Jesus Christ,

the holder of the key to the kingdom of heaven,

is the clearest image of evil on earth

Excommunicate me from the Kingdom of your Lord

Banish me from the Church of Jesus Christ

Deprive me of the unholy Sacraments

Baptize me as the fallen one

Hide the key to your Lord's heart from me

say your prayer and

Pour your holy water on my chest

Let me burn by your godliness

Let me burn in hell by the devil you see in my eyes

اگر فکر میکنین بهتون بر میخوره ... با من در موردش حرف نزنین

من حوصله ی خایه مالی کردن و 

  کردن ندارمeg0-friendly حرفهامو

grow up, then come and talk to me

Capiche?????? 

35% chance of rain, my ASS!!!

Let me share a little observation of mine with you: 

California's weather does not follow logic, common sense, or any of the laws of universe for that matter!

 Consequently, the "weather forecast" is a silly concept used to make outsiders believe that we are high tech and weather-civilized! 

Basically, whatever the forecast tells you its gonna be like the next day, does not mean SHIT about how it is actually going to be like the next day :)

So those of you who are traveling to Cali and are trying to figure out what to pack, I've got two word for you: 

GOOD LUCK!

and for myself,  living here for 8 years and still nagging about it over here, I've got three:

GET OVER IT!

برای حوّا

خانوم ... خانوم

Normallll ... No Sexxxx ... Coffeeeee !!! 

"Conqueror of Shamballa"

ازم پرسیدی که من هم از اون سال ها خاطرات قشنگ برام مونده؟ ... از خیابونهای این شهر که میگذرم، آهنگ های اون روزها رو که گوش میدم ... یاد "ما" می افتم؟ ... و من گفتم نه ... گفتم برام تجربه مونده ... برام ستون های سنگی مونده که کمک میکنه خم نشم ... دروغ نمیگفتم اون روز ... باور کن ... ولی امروز برام یه چمدان مونده که توش پُرِ از ماه ها و سال ها خاطره ... یه دنیا لبخند و دیوانه بازی های قشنگ ... باورت میشه از اون همه دعوا، این همه لبخند باقی بمونه؟

Standards

Right at the corner of Santa Monica and Sepulveda (CA) there are two huge billboards. 

I pass that light every day, right after I exit 405 South. It has been a while that those two billboards are dominated by "Bijan". Although, I found it a little too much of a show off, I always paid attention. I specially liked how he supported Obama. 

Two days ago though, one of them made my jaw drop. 

Here is what it said:

Bijan    men's wear

      Jewelry

       Perfume

THE MOST EXPENSIVE IN THE WORLD.

Yes! This is our city. Better yet, this is our country. This says something amazing. This says that something's being the most expensive in the world ALONE is a reason to buy it. And business men are not stupid! This idea obviously SELLS, and that scares me. But then again, considering where and when I am living, maybe I SHOULD be scared. 

Antibiotics are supposed to be taken on time

some every 6 hours, others every 4 or 8

The usual me, can never follow the instructions like a responsible sick person is supposed to

I have to rewire my brain to be alert about "Time"

but frankly, I do not like "Time"

well, it does not like me back

It actually doesn't like anybody!

Why should I go out of my way to watch something so hateful?

But I do these days

Because Sina gets scary when you don't take your pills on time

I can beat him up, though

I should

I kind of feel like doing it right now

I gotta go!

:)

I want to focus on my misery.

I want to roll around in it like a dog in a pile of shit.

I want to claim it as my own.

Right now, its all I have.

Julia Scheers,

Jesus Land

یازده هفته و نیم

دلم میخواست میتونستم اون روز باهاش باشم ... دلم میخواست اونجا بودم و نمیگذاشتم مانیتور رو نگاه کنه، که امروز با بغض پشت تلفن بهم بگه: شهرزاد سر داشت، ۲ تا دست، ۲ تا پا ...  شاید حوا راست میگه و از روی بیخیالی و بد جنسی نیست که میذارن لحظه های آخر صدای قلبش رو گوش بدی و دست و پای کوچیکش رو توی شکمت ببینی ... شاید اصلا برای اینه که مطمئن بشن میفهمی داری چه کار میکنی ... که میفهمی شوخی نیست ... که میفهمی سال ها به این سر و دست کوچیک فکر خواهی کرد  ... که سال ها قراره به اون اتاق و اون تخت برگردی و خودت رو محاکمه کنی ... که میفهمی اون چیزی که ازت بیرون میکشن و دور میاندازن فقط یک تکه گوشت بد رنگ نیست  ... همه ی اینها رو میفهمم ... اما بازم عزیزمه، و از فکر اینکه اون روز،  تک و تنها چی کشیده تنم میلرزه

قربون دل خوشگلت برم که با اون حال زنگ میزنی حال دندون دردِ منو میپرسی

*** Conceited ***

می فرمایند که :" اه تمومش کنید دیگه" و منظورشون جنگ در غزه ست و اما دلیلشون ! ... چه دلیلی برای تمومیه خونه خراب کردن مردم و کشتن خودشون و بچه هاشون بهتر از اینکه ماها که اینور دنیا کنار شومینه هامون لم دادیم و اخبار میخونیم به قول اونها که زیادی باحالند و این باحال بودن وقت و اعصاب براشون نگذاشته "خوب خسته شدیم بابا از بس که اخبار ناراحت کننده ی مرگ و میر خوندیم" ... آخه میدونین این گروه بجز باحالی، خیلی همچین احساساتی و کم طاقت و تیتیش هم هستند ... و بقیه آدمهای دنیا که زاده شدند که دور اونها بگردن باید شعورشون برسه که وقتشون رو با مرگ و این چیزهای جواد نگیرن ... بقیه باید درک کنن که اونها خسته شدند و حوصله شون سر رفته از اینکه همه عوض حرف زدن راجع به لباس و دوستان و عکس های تعطیلات و مهمونی و سکس لایف  و خداگریه اونها ، راجع به ترکیدن و جون دادن و زجر کشیدن یه سری آدم دیگه که اصلا هم بچه باحال و مهم نیستند حرف بزنن

خدایا خودت کمک کن من کسی رو با همین دستهام خفه نکنم
آمین یا ربّ العالمین

Hope man and Peace man

A blog written by two friends

Hope man lives in Israel

Peace man lives in Gaza

سردار

سردار،  خیلی چاکریم

 خودت که میدونی حال و روز من  چیه، پس من دیگه نگم

این چیزها هم که خودت میدونی دنگ و فنگ و چراغونی لازم نداره

اینها هم که میبینی واسه دل ما بود، به احترام اون جریانات

موضوع اون خواب معروف و ... شهربانو و چشمهات و اون لباس و اسب و زین

و اون قضیه ی انگشتر و پلاک و نوشته ای که توش بود

میدونم دلت گرفته سردار، میدونم

اسم و خاطرت رو به گند کشیدن، میدونم. ما هم دلِ خوشی نداریم از این حال و روز

دلمون خون میشه این روزها و هی حرص میخوریم و هی حرف میاد تو دهنمون که بگیم

اما زود درز میگیریم

بازم به خواب ما بیا سردار. قدمت سر چشم

اینکه ملّت دارن میزنن هم دیگه رو رنده میکنن تو غزه که خوب جای خود. چیزی که میشه از جاهای مختلف راجع بهش خوند و نِقرس گرفت هم که دیگه اینجا دوباره گفتن نداره. من مشکلم جای دیگه س

اینکه روزنامه ها روی مِخ آدم راه میرن چیزه تازه ای نیست. آبا عن جد این کاره بودن. ولی بعضی عرعر کردنها و قالتاق بازیها تو بعضی شرایط مثل الان دیگه اون روی سگ آدم رو بالا میاره

همگی با هم به این نتیجه رسیدین که بقیه مردم گوسفندن؟ یا نه، تک تک کشف کردین؟ آدم باید بزنه تو گوشتون وقتی میگین مثلا  ۵نفراز مردم فلسطینی (که ۳ تا شون هم بچه بودن) جونشون رو از دست دادن و "عوضش" یا "از طرف دیگه" ۷ سرباز اسرائیلی زخمی شدن! انگار که اصلا نه تنها قابل مقایسه س که خوب این به اون در!!!! الاغ خودت داری میگی سرباز! خودت داری میگی زخمی! بعد با مرگ آدم های معمولی و بچه های مردم مقایسش میکنی؟ بزنم بترکونمت؟؟؟؟ مرگ با زخم فرق نداره پدرآمرزیده!؟؟ بچه ی ۵-۶ ساله رو با سربازه نره خرِ دوره ی آدم کشی دیده یکی میدونی تو این شرایط؟ میدونم که صاف کسی نمیاد بگه که این به اون در و اینها، ولی اخباره اینجا رو خونده یا شنیده باشین میدونین چی دارم میگم. البته در دفاعشون باید بگم که خوب آره! میشه مردم رو از این گوسفند تر هم فرض کرد. میشه به راحتیه یک گوسفند عقب افتاده بعضی هارو خر کرد. اینم خودش اثبات قضیه س. میتونن بگن: دیدین که ... "کردیم، شد". تا مردم اونجورین خوب اینها هم اینجورین. خوش به حالمون.

البته این رو بگم! اگر مرگ بچه های اسرائیلی رو هم با مثلا جراحت سرباز فلسطینی مقایسه میکردن من باز غُرم به قوت خودش بود و همین مشکل رو با ماجرا داشتم. اصلا فرقی نمیکنه

این آرزو مال این دوره نیست که نباشه! میگی چه کنم؟ قانون و تبصره نداره که! یعنی اگه داشته هم کسی به ما نگفت. آخرش این آرزو به دل من میمونه که یه نامه، یا یه پیغام کوچیک از یه کبوتر نامه بر بگیرم. این دیگه چاقال بازی هم بر نمیداره که یکی بیاد الکی خرت کنه که "نه!!! بابا نا امید نباش. حتما به آرزوت میرسی! سنی نداری که. هنوز کلی وقت هست" نمیشه دیگه.  باز جای شکرش باقیه که لابد کبوتر واسم نامه نمیاره واسه هیچ کس دیگه هم نمیاره

خوب به سلامتی. اینم این

دوستت دارم مرد

...

همراهم که رویِ آستانه تماشایِ رفت و آمدِ توی حیاط را میکرد گفت: "این هم که سگ پدر یک بند سرگرم ریدنه، گُه سگ!" بعد یک کم بلندتر گفت: "اسم شما چیه آقا پسر؟" شاید جواب از کسی نشنفت چون بلندتر گفت: "با شمام شازده" که گویا باز پاسخی نگرفت. بعد آرامتر گفت "زبونش را هم رید، ریغو! برین، برین جانم. همون برین. برین که خوب میرینی. برین که بی عن اسهالی تو وضع کامل نیس."....................... خروس--- ابراهیم گلستان

دیشب

راستی اگر خواب مرگِ عزیزی رو دیدی و ناراحت نشدی ... باید ناراحت بشی که ناراحت نشدی؟

دوّمی

خرهای امامزاده رو که دیدی

حرف مفت زیاد میشنون، نمیبینی سنگین شدن؟ تکون نمیخورن دیگه

 حالا تو میخوای من مزخرفات تو رو فرو کنم تو گوشم و مُخم رو بکشونم تو لونه ی زنبور؟

اوّلی

سر تو برف کردی و سوت زنان از زندگی میگذری که بگی - به تُخمم - ؟ 

که کم خرابِ اطوارِ لوتی چموش کُنِشی؟

 

میدونم تازه وارد شهر دیوانه ها شدی ... و حتما نمیدونی که اگر دیدی کسی چندین روز جواب همه ی سوال ها رو با تکونه سر میده و با تخم مرغ صبحانش دعوا داره ... نباید نگرانش بشی ... لازم هم نیست چیزی بگی ... به روش نیار ... خوب میشه

Don Winslow

"How many people have to die so the beautiful people can stay beautiful?"

- The Winter of Frankie Machine

Merry Christmas

شاکی خر است که متهم را اشتباه گرفته

شاکی بودن از هیچ کس مثل شاکی بودن از خدا لجِ آدم را در نمی آورد ... نه میتوانی سرش داد بکشی، نه پشت چشم برایش نازک کنی، نه با سنگ بزنی سرش را بشکنی که حساب کار دستش بیاید، نه شرت و لباسهایش را از پنجره بریزی توی پیاده رو که جلو در و همسایه آبرو برایش نماند ... دستت بهش نمیرسد و متاسفانه از این بید ها نیست که با این سلیته گری ها به خودش بشاشد وبلرزد ... پس چرا دائم شاکی از خدا باشیم؟ رک و پوست کنده بگوییم که مثلا میخواهیم سر به تن آن مادر به خطایی که با احساساتمان بازی کرده نباشد ... یا اگر از ترس تنها شدن نبود شلوارمان را میکشیدیم پایین و میشاشیدیم به هر چه دوست و رفیق نامرد و دو روست ... یا خودمان را چه بد بخت حس میکنیم که بعد از اینهمه سال زندگی حالا که چند تا چروک گوشه ی لبمان افتاده شوهر خاک بر سرمان در مهمانی پر و پاچه ی دخترهای هفده هجده ساله را دید میزند و تخمش هم نیست که ما فهمیدیم و بُغ کردیم ... چرا شاکی از خدا؟

دست

اصولا کتابی رو بیشتر از یک بار بخون نیستم ... اونقدر کتاب هست که اگر یک نفس تا آخر عمر بخونم هم وقت به راحتی کم بیاد ... امّا امروز کتابی رو که چهار یا پنج سال پیش خوانده بودم رو دوباره خواندم و کاملا ارزشش رو داشت ... کتاب همون بود که بود ... امّا من اونقدر عوض شدم که نفهمیدم این جمله ها رو قبل ها خوانده بودم ... فریدون سه پسر داشتِ عزیزترین نویسندم رو گرفته بودم جلوی صورتم و محو عکس های "جعبه ی افتخارات" مجید امانی بودم که یکهو نمیدونم چرا حواسم متوجه انگشتهام شد که کنار صفحه بودن ... کتاب رو زمین گذاشتم و بِرّو بِر به دستهام نگاه کردم ... دستام جوان بودن ... پوستم سفید بود و نرم به نظر میرسید ... خواستم تصویری که جلوی چشمهام بود رو جای امنی توی سرم ثبت کنم ... یه روز دوباره به این دستها نگاه میکنم و میبینم که کمی چروک خورده ن و میشه لایه های عمرم رو توشون دید ... کاش دستهام شبیه دستهای مامان بشن ... من همیشه عاشق و شیفته ی دستهاش بودم ... بچگی ها وقتی بابا شب کشیک بود پیشش میخوابیدم ... صبح کلّه سحر از خواب بیدار میشدم و هی وول میخوردم ... با دستهاش بازی میکردم ... با دستهاش حرف میزدم ... چندین بار بهش گفته بودم که اگه دستش رو از اینجا (یعنی آرنج) جدا کنه و بده به من بهترین اسباب بازیه دنیا میشه ... و ترجیح میداد من هر غلطی میخوام با دستش بکنم ولی هی مثل موتور ماشین سوال پیچش نکنم ... مامان دستهاش هنوزم که هنوزه خیلی قشنگه ... پوست نه خیلی تیره، نه خیلی روشن ... با ناخنهای کشیده ... نرم ... گرم ... مهربون ... آخ مامان ... نگیری دستهات رو ازمون

من نمی تونم

شاید تو بتونی در این زمان از تاریخ زندگی کنی ... خودت رو روشنفکر و آزادیخواه بدونی ... امّا وقتی میشنوی که حقِّ آزاد زندگی کردن رو از اینهمه آدم دوست داشتنی میگیرن، چشمهات رو ببندی و گوشهات رو کر کنی و راحت بگذری ... و اگر کسی ازت پرسید که چرا؟ ... خونسرد و حق بجانب جواب بدی که " این جنگ، جنگِ من نیست" ... امّا من نه ... من نمیتونم ... من نمیتونم با هیچ دروغی خودم رو قانع کنم که این جنگ، جنگِ من نیست ... من نمیتونم خودم رو "آدم" فرض کنم، اگر ببینم که به کسی میگن حقّی کمتر از منو تو از زندگی داره ... که بیماره ... که کثیفه ... که جاش تهِ جهنّمه ... فقط و فقط و فقط به خاطره اینکه دلش برای هم جنسِ خودش میتپه ... تو اگر باور داری که من و تو باید بجنگیم که حق و حقوق زنها رو از حلقومِ قانون بیرون بکشیم ... و تا دلمون برای مردها میتپه ... کاری به این ردیف حق کُشی ها نداشته باشیم  ... سخت نابینا شدی ... این افکارِ مسخره و کور، از جنسِ همون حماقت و نفرتیه که مردم رو برده دار کرد ... و من نمیتونم ... واقعا نمی تونم ... روزی که خیلی هم دور نیست ... تو چشم های جوانی ... که شاید دختر یا پسره من یا تو باشه ... نگاه کنم و بگم من وقتی چنین افکار احمقانه ای رو به حلقِ مردم میریختند اینجا بودم ... زنده بودم ... جوان بودم ... گوش و چشم داشتم ... جزوِ "آدمها" بودم ... و هیچ کاری نکردم ... چون من دلم برای مردها میتپید ... چون اون جنگ، جنگِ من نبود 

 

ساعت ۱۲ شب مامانم زنگ زد ... برداشتم ، میگم:  چه طوری؟ ... میگه: خوبم ، تو چه طوری؟ کجایی؟

بیرون با حوّا

بقیه کین؟

آدم

میدونم ... صدای پسر میاد ... کدوم "آدمهان" ؟

بعدا میگم ... نمی شناسی

 خوب باشه ... پس من بیدارم تا بیای 

و خوب اینم یعنی اینکه ... من که از کنجکاوی خوابم نمیبره که ... میشینم تا بیای کلّ داستان و تعریف کنی ، ببینم آدم جدید کیه 

اومدم خونه ... میگه: سلام ... خوش گذشت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ (اونم با یک نگاه شیطانی و نیش باز) ... میگم بابا ۲ تا پسر "گِی" بودن

میگه: "گِی" واقعی؟ ... یابچه مثبت بودن ؟

نه ... همون "گِی" واقعی ... تا ته ... تا دسته

وا؟؟؟؟!!!!!! ... پس چرا با شما بیرون بودن؟ ... فایده ندارین شماها واسشون که

من با این جِنریشن شما چه کارکنم آخه ؟؟؟ ... ۱۰۰ دفعه گفتم هر کی با هر کی میره بیرون که نباید آخرش یه کاری با هم بکنن که ... بعدم میگین فکر ماها خرابه

شماها فکرتون خراب نیست ... جنستون خرابه

 

باور کن که شرایط خیلی مهمّه ... بعضی وقتها ... مثلا ساعت ۳ صبح که تازه فیلم رو گذاشتین و همه هم رو مبل های "ری-کلاینر" دراز کشیدن ... اونی که خم شه که کترل رو برداره صدا رو زیاد کنه ... قهرمانه

روی تخت روبرویی پیرزنی بود ... فرسوده ...  با اندامی هم قواره ی یک پسر بچه ی سیزده ساله ... و اونقدر خمیده، که با پشت بالا اومده ی تخت، باز مجبور بود گردنش رو هم خم کنه ... نگاهی میکرد که انگار همین الان میخواد چیزی بهت بگه ... و انگار اون حرف بنا بود زندگیت رو عوض کنه ... یا انگار فکر میکرد که تو رو خواب میبینه و میخواد بدونه چرا به خوابش اومدی ... کاری داری باهاش؟

می گفتن هیچ کس رو نداره ... میگفتن برای این آوردنش که کف اتاقش، زمین خورده پیداش کردن

می گفت گشنشه ... و سوپ میخواست ... با ساندویچ ماهی ... با نونی که به معدش بسازه

می پرسید: اینی که بِهم میزنین رو نمیشه خورد؟ باید حتما تزریق بشه؟

می گفتن هیچ کس رو نداره ... اما تنها نبود ... چند تا از دوستاش انگار دورش بودن ... باهاشون حرف می زد ... به یکیشون می گفت: به نظر من باید بری اون پرنده رو تا نپریده بگیریش ... که لااقل یه کاره مفید تو زندگیت کرده باشی ... می گفتن هیچ کس رو نداره ... ولی فکر کنم اینو میگفتن چون حسودی میکردن به اینکه با دوستایی که ما نمیبینیم خوش و بش میکنه و با ماها که همدیگه رو میبینیم کاری نداره

چه فرق میکرد کی کنارش بود ؟...  مهم این بود که فکر میکرد اون وقت شب تو بیمارستان تنها نیست ... مهم این بود که حرف هم رو میفهمیدن ... مهم این بود که با تمام از کار افتادگی، هنوز دوست خوبی بود، که میخواست پرنده گرفتن یاده دوستش بده ... که بدونه برای زنده بودن باید دنبال چیزی دوید ... باید چیزی خواست ... حتی اگر اون چیز ساندویچ ماهی باشه ... با نونی که معده رو اذیت نکنه

   

وای ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی  ... تموم شد !!!!!! ... من نمیفهمم اینهمه احساس آزادی و آزاده گی چرا در من حلول (یا هلول) کرده ! نه که من خیلی همچین سعی و تلاشی در رابطه با این امتحانها کردم !!!!!! ... یعنی تلاش که کردم ولی نه این دو هفته ی آخر ! ... مردم رو استرس امتحان و بی خوابی میگیره ... ما رو ویاره  چایی و کافی و صبحانه ی مفصل خوردن و سریال دنبال کردن و کتاب نا مربوط خوندن ... به هر حال!!!!!!!!!!!!!!!!! مهم اینه که من الان  دارم میرم واسه خودم جایزه ساعت بخرم ! اونم نه با پول خودم ( که خوب حالش ۱۰۰ برابر بیشتره) ... راستی اینقدر از من نپرسین که جریان سینا و پرینترش راسته یا نه ... به اجدادم راسته ... از خودش بپرسین

 

نشسته بودم پای کامپیوتر و تمام حواسم پیش اون مزخرفی بود که برای فردا باید تحویل بدم ... یهو شنیدم سینا داره به یکی میگه

What is it my love? ... Where does it hurt?

نگاه کردم دیدم چهار زانو نشسته رو زمین ... "پرینتر" شو گرفته بغلش ... بعد هی دکمشو میزنه ... پرینتره میگه ... بیبی بیبی بیب ... سینا ام بعدش میگه ... بیبی بیبی بیب ... بعد میگه ... این هر وقت دردش میگیره این صدا رو از خودش در میاره

میگم حالا چرا عزا گرفتی؟؟؟ ... میگه ما با هم بزرگ شدیم ... الانم  ۱۵ دقیقه ی کامله که داره آه میکشه و یه صدایی شبیه ناله ی موش از خودش در میکنه که احتمالا نشانه ی ناراحتی و نا امیدی از بی وفایی دنیا باشه ... چون بالاخره با لب و لوچه ی آویزون اومد گذاشتش این گوشه ... بعدشم گفت ... هییییییی ... باشه ... باشه ... باشه

Global Warming

Mirror, Mirror, on the Wall

Aren't we the most Ridiculous creatures of them ALL?

Yeayyyyy ... Obama is a Smoker!!!

Yeayyy ... how the hell did I NOT know this????????

My People ROCK :D 

انشاالله که به یاریه حق تعالی ... ما در پستِ قبلی '"چوس" رو درست نوشتیم ... و دو دقیقه دیگه یکی از دوستان دانش دوست نمیاد به ما پ-ام بده که ... شهرزادددددددددددددددددد ... "چس' درسته !!!! ... البته ما شدیدا قدر میدونیم این کمکها و از جهل و بی سفاتی نجات دادنها رو ... ولی مردیم از بس به خودمون قبولوندیم که ... نه از رو نرو ... با اینکه بلد نیستی بنویسی ... بازم کم نیار، بنویس

قدر دانی

خدا پدر، مادر و هفتاد پشت، جد و آبادِ باعث و بانیه اختراعِ "بلو توس" رو عمره با عزّت بده

نه به خاطرِ استفاده ای که اوریجینالن قرار بوده ازش بشه ... نه

به خاطر اینکه باعث شده مردم به آدمهای خوب و نازنینه ماشین بغلی که باخودشون حرف میزنن کمتر بگن "دیوانه" ... ما که حتی بعد از اینکه قانونا اجباری شد از این تکنولوژی استفاده ای که باید میشد رو نکردیم ... اما باعث شد کمتر از ماشین های بغلی  نگاه های چپ و چوس دریافت کنیم وقتی با خودمون دست به یقه میشَم تو ترافیکه سرِِ صبح

 

   

for all the MOMS :)

Its amazing how old, old friends somehow have the ability to jump across all distances and crawl right next to you ... no matter how many years or miles away you have fallen from them ... 

ssshhhhhhhhhhhh

lets not say anything els 

 I am happy 

 thats all I wanna take to bed with me tonight

ما پیش خودمون خیال کردیم که دیکته مون ضعیف شده ... کاشف به عمل اومد که - نه خیر- ! دیکته مون ضعیف نشده ... بیشتر مرده ... و اونی که ضعیف شده مغزمونه ... منتها خدا رو شکر فعلا قسمتِ فارسی زبانش ... حالا تا بعد ببینیم چی میشه ... سینا می گه فحش ندی درست میشه ... میگه آدم هر دفعه که فحش میده یه ذره خنگم میشه

از دو نفر پرسیدیم که اطفار درسته یا اتفار؟؟؟ اوّلی خونه نبود پیغام گذاشتیم ... دومی خونه بود و گفت اطفار چیه؟؟؟؟؟؟؟ جواب دادیم که وا !!!!!؟؟؟؟‌ ... ادا اطفار دیگه ... گفت میدونم ... ادا اطووووووووووار ... و باز (حوا اینجاش مال توِ) بد ترین قسمتشم این بود که من خندیدم و طرف نخندید (قضیه ی نشاشیده شب درازه و اینا) خلاصه با ذلت و خواریِ هر چه تمام تر ... واسه اولی دوباره پیغام گذاشتیم که ... آقا راستی ما خریم ... خودمون فهمیدیم ... و شکر خدا دومی اونقدر مرام داشت که بخنده

I like it when its dark ... its an opportunity not to see things you don't choose

دیوانه

آدمها رو به دفعات نامتنهاهی می شه به دسته های دو تایی تقسیم کرد ... بعضی از این دسته بندی ها معنای خاصی ندارن  ... و در عوض بعضی تا دلتون بخواد  پر معنین ... وحتی به کننده ی اون تقسیم بندی معنا و صفاتی بزرگ نسبت میدن

 گاهی مردم برای من به دو دسته تقسیم میشن

اونهایی که اگر تکه ای غذا روی دندون کسی چسبیده باشه بهش میگن که پاکش کنه

و اونهایی که به روی خودشون نمی آرن

به نظر احمقانه میاد امّا ... من دوستی از گروه دوّم انتخاب نمیکنم

 

این پست مخاطب خاص و یا حتی منظور خاص ندارد

بارون بارونه ... زِمینا تر میشه

گاهی آدم حالش از بند بند وجودِ تکراریه کسی به هم میخوره ... حرف های تکراری ... زرنگ بازی های تکراری ... نق زدن های تکراری ... مشکلات تکراری ... و بالاخره، دروغ های تکراری

و حالم بخصوص از بی شرمی اونهایی به هم می خوره که دروغ های تکراری میگن ... و میدونن که میدونی دارن دروغ میگن ... و به روی کثافتشون نمیارن ... که تو هم به روشون نیاری ... که راحت باشن .. مثل یک حیوون ، راحت و بی دغدغه

   

 

 

There is something utterly & bitterly wrong with what we think we have a RIGHT to.

پیرِ اعظم و رئیس نظمیه - گراند هتل

کار ویولون به کجا کشید؟

هنوز مشق میکنم

با جدیت این کار رو به آخر برسونید ... حکومت در این مملکت عاقبت خوشی نداره ... یک وقت دیدید مزقون بیشتر به کارتون اومد

آخه اون یکی هم نامِ خوشی نداره

لااقل آدم خوشه که به ساز خودش میرقصه ... شما هم انگار زیادی در آفتاب سیاه سوخته شدید ... روزهای آینده در سایه امن تره

فعلا پیشوای نازیه آلمان پشتیبان اعلاحضرته

پهلوان داریم و پهلوان پنبه ... آتش به پنبه زود سرایت میکنه ... روزهای آینده، در سایه بودن امن تره پسر

توضیح میدهیم برای رفع سؤ تفاهم

منظور این نبود که خونه ی ما شخصا سوخته ... منظور حس همدردی با همشهری های آواره و خونه سوخته بود

My City is Burning :( AGAIN !!!!

کی گفته لس آنجلس برف نمیاد؟ خوبم میاد ... تازه وقتی میاد احتیاجی هم نیست از سرما مثل بید بلرزی ... منتها یه شرط داره ... اونم اینکه زیاد دل نازک نباشی ... زیادی هم به اینکه چیزهایی که میبینی از کجا اومدن اهمیت ندی ... چون اون دونه سفیدها که روی ماشینت رو میپوشونن دیگه کریستال های آب نیستن ... ذره های کوچیکین از عروسک یه بچه ای ... یا لباس عروسیه زنی که ۳۰ سال توکمدش نگهش داشته بوده ... یا آلبوم عکس های خانوادگی کسی ... و خیلی چیزهای دیگه که سوختن و خاکستر شدن و با این باد که همش به نفع آتیش داره جر زنی میکنه تو این شهر این ور اون ور میرن و کم کم رو سقف ماشین کسی میشینن ... راستی خدا ... ما اگه واسه تعطیلات برف میخواستیم ... خوب میرفتیم چند ساعت اون طرف تر میدیدیم و بر میگشتیم ... حالا تو کدوم خونه بوقلمون بخوریم ... کدوم برکت رو شکر کنیم؟ ... زیر کدوم سقف درخت بذاریم؟ به بچه ها بگیم سنتا از لوله ی کدوم شومینه میاد پایین؟ ... هیچ به اینا فکر کرده بودی وقتی این معرکه رو راه انداختی؟ 

داری خوش و خرّم، راست راست راه میروی و زندگیت را میکنی ... یک مرتبه یک چیز برّاق قشنگ روی زمین میبینی ... خم میشوی و دل سیر سیاحتش میکنی  ... دست که بهش میکشی،  دستت را میبرّد ... دست پاره شده به کنار ... در این وضعیت،  زندگی هم همیشه خر سواریش میگیرد ... یکهو به خودت میایی و میبینی سوار کولت شده و پیاده بشو هم نیست ... حالا بیا و درستش کن ... دست خودش نیست دیگر ... شعور ندارد

  

و برعکس

هر کدوم از یک سمت شهر به طرف خونه میرفتن

مرد لباسش رو بو کشید که ببینه بوی سیگار میده یا نه ... احساس گناه میکرد

زن لباسش رو بو کشید که ببینه بوی ادکلن معشوقه ش رو گرفته یا نه  ... احساس قدرت میکرد

از وقتی رفته خونه ی جدید ... نه اصلا از همون روز اول که رفت خونه رو ببینه ... هی گفت اینجا پرِ ملخه! ... بعدم کلی خندیدیم سرِ اینکه تعریف میکرد با اون همه دل و جراتِ نداشته چه جوری از راه دور با دمپایی این ملخ ها رو شکار میکنه ... تا اینکه دیشب فرمودن این ملخ ها سر و صدا هم میکنن! گفتم ها؟؟؟

 بعله!!!! ملخ های خونشون جیر جیرکن

کشف

آها! فارسیش میشه صومعه

من عاشق این آدمهای عجیب غریبم ... که نگاشون میکنی، انگار نه انگار که دنیا و آدمهاش میتونن یک "کانِسپتی" باشن که به تخم آدم باشن ... یه دختره تو دانشگاه هست ... هم رشته (شکی نبود البته)  ... این دختره رسما ... بدون هیچ شوخی ای با لباسِ "جوکر" میاد مدرسه ... یعنی حالتِ عادّیش اینه که صورتشو نقاشی میکنه ... لباسهای دلقکوارِ مدلِ جوکر میپوشه ... خداست ... من حالِ دنیا رو میکنم با این تیریپش ... امروز هم یه دختره رو دیدم ... با لباس این راهبه های بودایی تنش ... سرشم کچل ... با همون کفشها ... یه کوله پشتی پشتش بود داشت میرفت سرِ کلاس ... پرسیدم رشتش چیه، گفت فلسفه! بعله ! حالا اون روانی ای رو بگو که زنگ زدم بهش میگم که چی دیدم میگه: ای وایییییییییییی ... چرا نپرسیدی مال کدوم مانِستِریه ( من نمیدونم فارسیش چی میشه) ...  اگه من میدونستم میشه مدرسه هم رفت که تاحالا رفته بودم

 

من عادت ندارم گوشواره گوشم کنم ... ولی رفتم یه جا یه گوشواره داشت خیلی ناز بود ... همشم داشت اسممو صدا میکرد و بهم چشمک میزد و دلبری میکرد ... تا آخر خریدمش ... معمولا هم من اینجور چیزها رو میخرم و احتمال زیاد استفاده نمیکنم ... میذارم از رو میزی جایی گاهی وقتی یه چشمکی بهم بزنن ... اما امروز اینو گوشم کردم ... بزرگم نیست اصلا اما از اوناس که همش لق لق میخوره ... از صبح تا حالا چون عادت ندارم تمام حواسم تو لاله ی گوشام جمع شده ... اینا هم هی لق لق میخورن ...  که آدم احساس میکنه همه ی دنیا حواسشون به تکون تکون خوردنِ گوشواره هاشه

The Dream

No On Prop 8

فردا انتخاباته ... منم این چند هفته هی از دستِ این آدمهای ابلهِ احمقی که وایمیستادن کنار خیابون برای این قانون ضدِّ ازدواج همجنس ها خودشونو پاره میکردن حرص خوردم ... هر دفعه هم با ماشین از کنارشون میخواستم رد بشم باید تمام حسّ انسان دوستی و منطقم رو جلو خودم علم میکردم که با ماشین نرم بزنم بهشون شل و پلشون کنم ... که له شن بچسبن به آسفالت کف خیابون که عقاید مسخره ی کثافتشونو با افتخار به رخ مردم نکشن ... خلاصه امشب رفتم قهوه بگیرم دیدم یه گلّه آدم گل بلبلِ سنبلِ ناز سر یه خیابون شلوغ که من عاشقشم با" ساین های" موافق ازدواج "گی ها" وایسادن ... منم از خوشی دلم غنج رفت (حالا من نمیدونم غنج رو این جوری مینویسن یا نه) خلاصه رفتم به مراسم خود خالی کردن و جیغ کشیدن و واسه مردم دست تکون دادن و از عدالت دفاع کردن پیوستم ... و کلی دلم خالی شد ... و کلی خوشحال شدم ... و کلی با مردمِ شهرم حال کردم که اینقدر از ته دل تحویلمون گرفتن ... خدا کنه که اون مرتیکه ی عقب افتاده رئیس جمهور نشه ... چون من این یه چس امیدم به این مملکت رو هم از دست میدم و ۱۰۰٪ میرم انگلیس که هم بارون داره ... هم آدماش لهجه های سکسی دارن و هی با هم چایی هورت میکشن ... هم دانشگاهاش دوست داشتنین

No On 08

Stop The Hate

yeay OBAMAAAAAAAAAAAA!!!! 

راستین

راستین ... که وقتی تو شیکمه مامانش بود ما ۱۸ سالمون بود و عینِ ۹ ماه رو انگار که قراره امام زمان نزول کنه منتظرش بودیم ... از اون بچه هاس که چیزی از بین حروف رو اشتباه نمیگه ... ولی عوضش یه چیزایی تحویلت می ده که همون قدر دلت میخواد بغلش کنی و فشارش بدی ... جوجه پارسال که سرما خورده بود میگفت

My Gardan's Belly is hurting

حالا امسال پیشرفت کرده ... کلّ جمله فارسی شده ... میگه: قورتم درد میکنه

مزاحمِ فداکار

آقا بعد از اون ماجرا و قطع کردن و اینها ... امروز دوباره زنگ زده برای من پیغام گذاشته

سلام شهرزاد خانوم ... من "-----"م، همون مزاحم تلفنیتون ... البتّه مزاحم که نه ... چون من که نمیخوام مزاحمتی ایجاد کنم ... راستش  فکر کردم دیدم اگه بیام به شما بگم که بیاین با هم بریم یه جا شامی قهوه ای چیزی بزنیم ... شما نمیای که هیچی ... ما رو تحویل پلیس ندی خیلیه ... باهاتونم حرف زدم به نظر می اومد که خیلی دلتون میخواد بگیرین یکی رو مفصل بزنین ... منم جدیدا تنم یک کمی همچین کرخت شده ... گفتم پیشنهاد بدم بریم یه جا شما منو یه سری تا جا داره بزنین ... بعدش یا حالتون خوب میشه میریم یه جا میشینیم یه شامی میزنیم ... یا نمیشه ... که بازم تن من از کرختی در میاد، شما یه لطفی به ما کردی ... حالا فکر کنین من بازم زنگ میزنم

 من فقط میدونم که دلِ خرّم و اراده ی استوارش واقعا صلواتِ محمّدی پسند داره

HAPPY HALLOWEEN 

آقای محترم خدا ... با من شوخی میکنی دیگه، نه؟

آخه مزاحم تلفنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اونم الآن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اونم از این مدلها که فقط مال ۱۳ سالگین؟؟؟؟ زنگ میزنن شماره تو از اصغر گرفتم ... اصغر میگفت خیلی گلی ... هیچ وقت خدا هم قصد مزاحمت نداشتن ... به طور احمقانه ای هم خیلی مهربون و نازن ؟!؟!؟؟؟؟؟!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟؟؟؟

حالا من هر دو دقیقه یک بار سنم یادم میره باید زنگ بزنم از مردم بپرسم

تو که دیگه میدونیییی ... بابا من ۲۳ سالمه!!!!!!!!! اینم شوخیه با من میکنی؟؟؟؟ آخه الآن وقت این کاراس؟؟؟ دفعه های قبل گفتم حوصلت سر رفته میخوای یه ذره روحیه مون عوض شه ... الآن من شبیه آدمیم که حال این جنگولک بازیا رو داشته باشه؟ ... حالا چون من قول دادم آدم درست و مهربونی باشم  تو باید شب جمعه ها دوستاتو جمع کنی  بشینین اکیپی به این مسخره بازی هایی که سر من در میاری بخندین؟ ... کارِ مفید تر از این ندارین شماها؟ ...  برم به همه بگم صبح تا شب که دعا میکنن جواب نمیگیرن به خاطر اینه که آقایون خونه ی شما دوره ی تفریحات سالم دارن، آبروتونو ببرم ؟؟؟؟؟ ببین ... جیگرم ... منو نگا کن ... آها ... نیشتم ببند ... ببین ... خوشگله ... خدایی، باش ... اما اینقدر سیخ تو اعصاب من نکن ... میزنم یکی  این نوچه هاتو له میکنم ها

حالا خدای من خوبه ... ببین خدایِ اون بدبخت چه قدر باهاش لجه که یه کاری کرده زنگ بزنه مزاحم تلفنیه "ناز" من بشه ... با اینهمه حال و حوصله و اعصاب سالمم

 

از کرامات استاد پارسی

امروز رفته بودم دفترش که نامه ای که احتیاج داشتم رو ازش بگیرم ... دیشب هم براش ایمیل زده بودم که برای یه تحقیق  به کتاب احتیاج دارم که پیدا نمیکنم ... خواسته بودم اگر میشه چند تا کتاب مربوط به موضوع معرفی کنه

وقتی صحبت از نامه تموم شد ... تشکر کردم و بلند شدم که برم ... پشت میزش نشسته بود ... کیفم رو که برداشتم گفت: خانمِ شیخ الاسلامی ... شما که تحصیل کرده اید و امید ۲ مملکت هستین ... میشه به من بگین که اگر بخواین به انگلیسی بگین که فرانسه صحبت میکنید، چی میگین

فهمیدم یه چیز کلفتی می خواد بارم کنه ... گفتم: خوب میگم

I speak French!

آها! پس نمیگین 

I speak Francais!

پس چرا توی ایمیلتون نوشتین

I am looking for a Farsi text?

بله! یعنی باید مینوشتم 

Persian?

بله دیگه!!!! فارسی که خوب فارسیه خانم. من نمیفهمم شما بچه ها چرا همتون این اشتباه رو میکنین

با نیشِ باز گفتم: چشم استاد ... آبرو ریزی نمیکنیم دیگه ... ببخشید

اومدم برام طرف در ... ولی برگشتم و گفتم: راستی استاد ... مادیگه امیدِ ۲ مملکت حساب نمیشیم ... ما امید یه مملکتیم

گفت: چه طور؟ ببینم شما چند ساله از ایران اومدین؟

هفت سال 

پس بیشتر عمرتون رو اونجا بودید ... میشه گفت اونجا بزرگ شدید ... این فارسی ای هم که صحبت میکنید و میخوونید اونجا ید گرفتید ... فرهنگتون هم پایه و اساسش مالِ اونجاس ... بله؟

بله ... تقریبا

پس میخواید بفرمایید که یعنی اون مملکت بی هیچ امیدی همه ی این چیزها رو به شما داده؟ ... حتما امیدی داشته ... و داره ... این شماهایید که باید مرام و معرفت داشته باشید، امیدش رو نا امید نکنید

ادامه ی حرفهامون مهم نیست ... مهم اینه که اینجوری بهش نگاه نکرده بودم ... انگار یه طبلی که تا حالا صداشو نشنیده بودم ... یهو تو وجودم شروع کرد به بوبوبوم پاپاپام کردن

من از آن حسنِ روز افزون که یوسف داشت دانستم

که عشق از پرده ی عصمت برون آرد زلیخا را

من پیشنهاد میکنم وقتی حالتون خرابه 

do not go near anything related to "Game Theory"

It will screw with you head in ways you can never imagine possible